Hellboy
12-31-07, 04:45 PM
«يانسن» در گفت وگو با سايت بايرن مونيخ
يادداشت هاى زخمى
http://www.abrarnews.com/sport/1386/861010/html/050598.jpg
مارسل يانسن ۲۲ ساله طى ۶ ماه اول حضور در بايرن مونيخ، ۱۴ بار به ميدان رفت. بازيكن اسبق مونشن گلادباخ اعتقاد دارد چنانچه اواسط نوامبر دچار آسيب ديدگى از ناحيه پاشنه پا نمى شد، بازى هاى به مراتب بهترى ارائه مى كرد. در اين گفت وگو از روند آمادگى يانسن و تفاوت گلادباخ و بايرن مونيخ مطلع خواهيد شد.
* اكنون كاملاً آماده هستيد؟
- كاملاً خوشبين هستم. به هرحال يك مصدوميت تقريباً شديد را تجربه كردم و پس از طى دوران درمان، احساس قدرت مى كنم. دوران بازپرورى فوق العاده خوبى را سپرى كردم. اين موضوع را با صداى بلند به اطلاع همگان مى رسانم.
* تمرينات انفرادى چگونه بود؟
- در آن روزها بيشتر اوقات را كنار فيزيوتراپ تيم گذراندم. در ابتداى دوران مصدوميت به آهستگى حركت مى كردم و نمى خواستم خود را به دردسر بيندازم. اواسط دسامبر يك قدم رو به جلو برداشتم. بدنم واكنش هاى مناسبى نشان نمى داد و كاملاً راضى بودم.
* چه زمانى به تمرينات تيم بازمى گرديد؟
- كفش هايم را به پا كرده ام و ۴ ژانويه همراه با اعضاى بايرن دويدن را آغاز مى كنم. قصد دارم در اردوى «ماربلا» حضور يابم. اگر بتوانم در اسپانياى عملكرد خوبى از خود برجاى بگذارم، خوشحال خواهم شد چون در آن صورت آينده ام را تضمين مى كنم.
* در شروع نيم فصل به ميدان خواهيد رفت؟
- نمى توانم زمان دقيقى را تعيين كنم اما مطمئناً چنين هدفى دارم.
* بازيكن ثابت بايرن بوديد. اين آسيب ديدگى به فعاليت حرفه اى شما خدشه اى وارد نمى كند؟
- هرگاه مصدوم مى شدم، به فاصله چند دقيقه به شرايط آرمانى بازمى گشتم. هميشه با اميد فراوان به وقايع پيش رو نگريسته ام. وقتى به بازيكنانى كه آسيب ديدگى هاى طولانى مدت را تجربه كرده اند مى نگرم، متوجه مى شوم صدمه ديدگى بخشى از اين حرفه است.
* مى گويند دوران بازپرورى همواره دشوار است...
- تجربيات خوبى كسب كردم. براى پشت سر گذاشتن مصائب و تحمل تمرينات سخت به يك شخصيت قوى احتياج داريد. در دوران مصدوميت وظيفه داريد خود را با شرايط زمانى تطبيق دهيد چون در غير اين صورت نمى توانيد روز بازگشت پا به توپ شويد. تصاحب گوى چرمى مهمترين موضوع است. هيجان، استرس، شادى و ... در قياس با لذت در اختيار داشتن توپ اهميتى ندارند. ذهنيت قوى، ديگر فاكتور مهم تلقى مى شود. در دوران افت، اعتمادبه نفس خود را از دست مى دهيد اما در روزهاى بازگشت از مصدوميت، اين موضوع ملموس تر به نظر مى رسد.
* چند ماه اول حضور در بايرن چگونه سپرى شد؟
- ترك گلادباخ آسان نبود. سقوط تيم پرافتخار آلمان براى هوادارى مانند من دردناك به نظر مى رسيد. در گلادباخ رشد كردم. آنجا مانند خانه من تلقى مى شد. اصلاً نمى خواستم راهى بايرن شوم و در واقع همه چيز خيلى اتفاقى رخ داد. اثبات حقانيت آن هم كنار اين ستاره هاى بزرگ كمى دشوار است. از هاليوود آلمان چيزى نمى دانم و تاكنون اثرى از حاشيه سازى روزنامه هاى زرد نديده ام. بازيكنان بايرن بسيار آرام هستند. آنها شانس را در تمرينات به دست مى آورند. همديگر را مى شناسيم و حمايت همه جانبه هواداران در تمرينات نيز بر گرماى وجود ما مى افزايد. فكر نمى كنم مردم درباره باواريايى ها تصورات درستى داشته باشند.
* تفاوت گلادباخ با بايرن...
- سطح توقعات و تعداد آرزوها. بايرن بزرگ همواره براى فتح جام هاى مختلف تلاش مى كند. براى جوانان بازى در تيمى كه همواره به گلزنى مى انديشد، آسان تر خواهد بود اما شخصاً اعتقاد دارم يك تازه كار در تيمى متوسط يا در حال سقوط امكان رشد بيشترى به دست مى آورد. در گلادباخ براى بقا مى جنگيديم و اين موضوع از من يك مرد تمام عيار ساخت. آنجا زى روبرتو و ريبرى را در اختيار نداشتيم و مجبور بوديم راقم سرنوشت خود باشيم. براى هر ضربه و هر گل جان كنديم. طى ۲ سال و نيم بازى براى گلادباخ آموختيم يك بازيكن، تحت فشار رشد خواهد كرد. آنجا هيچ چيز بيشترى نمى خواستم چون روزهاى باشكوهى را پشت سر گذاشتم.
* در بايرن استرس بيشترى داريد...
- طى اولين فصل بازى براى گلادباخ از سقوط نجات يافتيم و بايد بگويم در آن مقطع بيشترين فشار را تحمل مى كردم، با اين حال در درازمدت، باشگاه هاى بزرگ بيشتر شما را افسرده و مستأصل مى كنند. به ياد دارم قبل از پايان يك فصل عنوان دهمى مونشن گلادباخ تثبيت شده بود و در چند بازى آخر فقط به قصد تفريح وارد ميدان مى شديم. در بايرن هنگامى چنين آسودگى موقتى داريد كه با ۸ امتياز اختلاف در صدر جدول قرار داشته باشيد
يادداشت هاى زخمى
http://www.abrarnews.com/sport/1386/861010/html/050598.jpg
مارسل يانسن ۲۲ ساله طى ۶ ماه اول حضور در بايرن مونيخ، ۱۴ بار به ميدان رفت. بازيكن اسبق مونشن گلادباخ اعتقاد دارد چنانچه اواسط نوامبر دچار آسيب ديدگى از ناحيه پاشنه پا نمى شد، بازى هاى به مراتب بهترى ارائه مى كرد. در اين گفت وگو از روند آمادگى يانسن و تفاوت گلادباخ و بايرن مونيخ مطلع خواهيد شد.
* اكنون كاملاً آماده هستيد؟
- كاملاً خوشبين هستم. به هرحال يك مصدوميت تقريباً شديد را تجربه كردم و پس از طى دوران درمان، احساس قدرت مى كنم. دوران بازپرورى فوق العاده خوبى را سپرى كردم. اين موضوع را با صداى بلند به اطلاع همگان مى رسانم.
* تمرينات انفرادى چگونه بود؟
- در آن روزها بيشتر اوقات را كنار فيزيوتراپ تيم گذراندم. در ابتداى دوران مصدوميت به آهستگى حركت مى كردم و نمى خواستم خود را به دردسر بيندازم. اواسط دسامبر يك قدم رو به جلو برداشتم. بدنم واكنش هاى مناسبى نشان نمى داد و كاملاً راضى بودم.
* چه زمانى به تمرينات تيم بازمى گرديد؟
- كفش هايم را به پا كرده ام و ۴ ژانويه همراه با اعضاى بايرن دويدن را آغاز مى كنم. قصد دارم در اردوى «ماربلا» حضور يابم. اگر بتوانم در اسپانياى عملكرد خوبى از خود برجاى بگذارم، خوشحال خواهم شد چون در آن صورت آينده ام را تضمين مى كنم.
* در شروع نيم فصل به ميدان خواهيد رفت؟
- نمى توانم زمان دقيقى را تعيين كنم اما مطمئناً چنين هدفى دارم.
* بازيكن ثابت بايرن بوديد. اين آسيب ديدگى به فعاليت حرفه اى شما خدشه اى وارد نمى كند؟
- هرگاه مصدوم مى شدم، به فاصله چند دقيقه به شرايط آرمانى بازمى گشتم. هميشه با اميد فراوان به وقايع پيش رو نگريسته ام. وقتى به بازيكنانى كه آسيب ديدگى هاى طولانى مدت را تجربه كرده اند مى نگرم، متوجه مى شوم صدمه ديدگى بخشى از اين حرفه است.
* مى گويند دوران بازپرورى همواره دشوار است...
- تجربيات خوبى كسب كردم. براى پشت سر گذاشتن مصائب و تحمل تمرينات سخت به يك شخصيت قوى احتياج داريد. در دوران مصدوميت وظيفه داريد خود را با شرايط زمانى تطبيق دهيد چون در غير اين صورت نمى توانيد روز بازگشت پا به توپ شويد. تصاحب گوى چرمى مهمترين موضوع است. هيجان، استرس، شادى و ... در قياس با لذت در اختيار داشتن توپ اهميتى ندارند. ذهنيت قوى، ديگر فاكتور مهم تلقى مى شود. در دوران افت، اعتمادبه نفس خود را از دست مى دهيد اما در روزهاى بازگشت از مصدوميت، اين موضوع ملموس تر به نظر مى رسد.
* چند ماه اول حضور در بايرن چگونه سپرى شد؟
- ترك گلادباخ آسان نبود. سقوط تيم پرافتخار آلمان براى هوادارى مانند من دردناك به نظر مى رسيد. در گلادباخ رشد كردم. آنجا مانند خانه من تلقى مى شد. اصلاً نمى خواستم راهى بايرن شوم و در واقع همه چيز خيلى اتفاقى رخ داد. اثبات حقانيت آن هم كنار اين ستاره هاى بزرگ كمى دشوار است. از هاليوود آلمان چيزى نمى دانم و تاكنون اثرى از حاشيه سازى روزنامه هاى زرد نديده ام. بازيكنان بايرن بسيار آرام هستند. آنها شانس را در تمرينات به دست مى آورند. همديگر را مى شناسيم و حمايت همه جانبه هواداران در تمرينات نيز بر گرماى وجود ما مى افزايد. فكر نمى كنم مردم درباره باواريايى ها تصورات درستى داشته باشند.
* تفاوت گلادباخ با بايرن...
- سطح توقعات و تعداد آرزوها. بايرن بزرگ همواره براى فتح جام هاى مختلف تلاش مى كند. براى جوانان بازى در تيمى كه همواره به گلزنى مى انديشد، آسان تر خواهد بود اما شخصاً اعتقاد دارم يك تازه كار در تيمى متوسط يا در حال سقوط امكان رشد بيشترى به دست مى آورد. در گلادباخ براى بقا مى جنگيديم و اين موضوع از من يك مرد تمام عيار ساخت. آنجا زى روبرتو و ريبرى را در اختيار نداشتيم و مجبور بوديم راقم سرنوشت خود باشيم. براى هر ضربه و هر گل جان كنديم. طى ۲ سال و نيم بازى براى گلادباخ آموختيم يك بازيكن، تحت فشار رشد خواهد كرد. آنجا هيچ چيز بيشترى نمى خواستم چون روزهاى باشكوهى را پشت سر گذاشتم.
* در بايرن استرس بيشترى داريد...
- طى اولين فصل بازى براى گلادباخ از سقوط نجات يافتيم و بايد بگويم در آن مقطع بيشترين فشار را تحمل مى كردم، با اين حال در درازمدت، باشگاه هاى بزرگ بيشتر شما را افسرده و مستأصل مى كنند. به ياد دارم قبل از پايان يك فصل عنوان دهمى مونشن گلادباخ تثبيت شده بود و در چند بازى آخر فقط به قصد تفريح وارد ميدان مى شديم. در بايرن هنگامى چنين آسودگى موقتى داريد كه با ۸ امتياز اختلاف در صدر جدول قرار داشته باشيد