Hellboy
12-31-07, 04:30 PM
بهترين بازيكنان تاريخ باشگاه ميلان
http://www.abrarnews.com/sport/1386/861010/html/050622.jpg
ميلان به عنوان يكى از تيم هاى پرافتخار ايتاليا و قاره سبز بازيكنان خوب و زيادى بر خود ديده است. سايت گل در مطلبى به معرفى بهترين بازيكنان حاضر در اين تيم پرداخته كه در ادامه مى خوانيد:
لورنزو بوفون (۱۹۵۹- ۱۹۴۹)
او نخستين بار در سن ۲۰ سالگى به ميلان رفت و توانست در ۱۰ سال حضورش در جمع ميلانى ها ۴ بار فاتح اسكودتو شود. او در تيم ملى نيز موفق ظاهر شد و ۱۶ بازى ملى براى ايتاليا به نمايش گذاشت.
فرانكو باره سى (۱۹۹۷- ۱۹۷۷)
اين بازيكن با بازى هاى ارزنده خود به عنوان بازيكن قرن بيستم ايتاليا انتخاب شد. او در كنار «فرانتس بكن باوئر» و «گائتانو شيره آ» بهترين بازيكن جهان در پست خود بود. او نيز همچون مالدينى تنها در ميلان به ميدان رفت و توانست ۶ بار به قهرمانى در سرى A و ۳ قهرمانى در اروپا دست پيدا كند. او ۸۴ بار براى ايتاليا به ميدان رفت.
كارل هاينس شنلينگر (۱۹۷۴- ۱۹۶۵)
او بازيكن ارزنده اى است كه توانست بازى هاى خوبى براى ميلان به نمايش بگذارد. او در نيمه نهايى جام جهانى ۱۹۷۰ و در ديدار مقابل ايتاليا با گلزنى خود تيم را به پيروزى رساند. وى در ۹ سال حضورش در تيم به يك اسكودتو، يك قهرمانى در اروپا، ۲ قهرمانى در جام برندگان باشگاه هاى اروپا و ۳ قهرمانى در جام حذفى دست يافت.
پائولو مالدينى (۱۹۸۴ تاكنون)
او بدون شك يكى از اسطوره هاى تاريخ فوتبال ايتاليا است و نزديك به ۲۵ سال است كه در صدر بهترين باشگاه هاى جهان حضور دارد. او در ژانويه ۱۹۸۵ نخستين بازى خود را انجام داد و از آن زمان ركورد بيشترين حضور در
سرى A را در اختيار دارد. وى توانسته با اين تيم به ۷ قهرمانى در سرى A و ۵ قهرمانى در سطح اروپا دست پيدا كند. وى همچنين ۱۲۶ بار با پيراهن ايتاليا به ميدان رفته است.
نيلس ليدهولم (۱۹۶۱-۱۹۴۹)
اين بازيكن سوئدى يكى از اسطوره هاى فراموش نشدنى باشگاه بود. او توانايى بالايى در ارسال پاس داشت و اين باعث شد بتواند ۲ فصل را بدون اشتباه در ارسال پاس پشت سر بگذارد. او پس از آن و هنگامى كه نخستين پاس اشتباه را داد، از سوى هواداران ۵ دقيقه مورد تشويق قرار گرفت. وى در پايان دوران بازيگرى هدايت ميلان و رم را بر عهده داشت و موفق شد ۴ بار فاتح اسكودتو شود.
فرانك ريكارد (۱۹۹۳- ۱۹۸۸)
اين بازيكن خط ميانى يك بازيكن با كلاس جهانى بالا بود كه مى توانست در پست هاى دفاعى نيز به خوبى كار كند. او در ميلان ۲ عنوان قهرمانى در سرى A و ۲ عنوان قهرمانى در اروپا كسب كرد. او در فينال سال ۱۹۹۰ مقابل بنفيكا توانست گل پيروزى ميلان را به ثمر برساند.
روبرتو دونادونى (۱۹۹۹-۱۹۹۷ و ۱۹۹۶-۱۹۸۶)
در سال هايى كه ايتاليا از داشتن يك هافبك محروم بود، وى توانست به خوبى جاى خود را در تيم ملى پيدا كند. در نخستين فصل حضورش در تيم ميلان توانست يوونتوس را شكست دهد. او در سال هاى حضورش در ميلان يكى از بهترين بازيكنان بود. او ۶۳ بار با ايتاليا به ميدان رفت.
جيانى ريورا (۱۹۷۹- ۱۹۶۰)
پسر طلايى سرى A نخستين بازى خود را در سن ۱۵ سالگى براى باشگاه الساندريا انجام داد. او در ۱۹ سال حضورش در ميلان به ۳ قهرمانى در اسكودتو و ۲ قهرمانى در اروپا رسيد. او در پيروزى ۴ بر يك مقابل آژاكس نقش بسزايى داشت.
خوزه آلتافينى (۱۹۶۵-۱۹۵۸)
بسيارى او را بهترين برزيلى مى دانند كه توانست در ميلان پيشرفت كند. او در ۲۴۸ مسابقه ۱۶۸ گل به ثمر رساند. او در ۷ فصل حضورش در ميلان افتخارات زيادى كسب كرد.وى در سن ۳۸ سالگى و پس از ۱۸ سال حضور در ايتاليا از سرى A جدا شد.
ماركو فان باستن (۱۹۹۳- ۱۹۸۷)
او بهترين هلندى حاضر در تيم بود موفق شده ۳ بار توپ طلا را بگيرد و به ۳ قهرمانى در اسكودتو دست يابد. او در ۱۶۸ مسابقه كه به ميدان رفته توانست ۱۰۸ گل به ثمر برساند. به علاوه او ستاره هلند بود. وى در فينال يورو ۸۸ توانست گلى فراموش نشدنى به ثمر برساند. وى در سن ۲۹ سالگى و به دليل مصدوميت از دنياى بازيگرى خداحافظى كرد.
گونار نوردال (۱۹۵۶-۱۹۴۹)
او با به ثمر رساندن ۲۱۰ گل در ۲۵۷ مسابقه به بهترين گلزن باشگاه تبديل شده است اما در تاريخ سرى A پس از سيلويو پيولا در مكان دوم جاى دارد. او ۲ بار قهرمان اسكودتو شد. وى همچنين در ۴۳ حضورش در تيم ملى سوئد ۳۳ بار موفق به گلزنى شد.
سيستم بازى: ۳-۴-۳
بوفون مالدينى باره سىشنلينگر ليدهولمريكارد ريورادونادونى نوردال فان باستن آلتافينى
http://www.abrarnews.com/sport/1386/861010/html/050622.jpg
ميلان به عنوان يكى از تيم هاى پرافتخار ايتاليا و قاره سبز بازيكنان خوب و زيادى بر خود ديده است. سايت گل در مطلبى به معرفى بهترين بازيكنان حاضر در اين تيم پرداخته كه در ادامه مى خوانيد:
لورنزو بوفون (۱۹۵۹- ۱۹۴۹)
او نخستين بار در سن ۲۰ سالگى به ميلان رفت و توانست در ۱۰ سال حضورش در جمع ميلانى ها ۴ بار فاتح اسكودتو شود. او در تيم ملى نيز موفق ظاهر شد و ۱۶ بازى ملى براى ايتاليا به نمايش گذاشت.
فرانكو باره سى (۱۹۹۷- ۱۹۷۷)
اين بازيكن با بازى هاى ارزنده خود به عنوان بازيكن قرن بيستم ايتاليا انتخاب شد. او در كنار «فرانتس بكن باوئر» و «گائتانو شيره آ» بهترين بازيكن جهان در پست خود بود. او نيز همچون مالدينى تنها در ميلان به ميدان رفت و توانست ۶ بار به قهرمانى در سرى A و ۳ قهرمانى در اروپا دست پيدا كند. او ۸۴ بار براى ايتاليا به ميدان رفت.
كارل هاينس شنلينگر (۱۹۷۴- ۱۹۶۵)
او بازيكن ارزنده اى است كه توانست بازى هاى خوبى براى ميلان به نمايش بگذارد. او در نيمه نهايى جام جهانى ۱۹۷۰ و در ديدار مقابل ايتاليا با گلزنى خود تيم را به پيروزى رساند. وى در ۹ سال حضورش در تيم به يك اسكودتو، يك قهرمانى در اروپا، ۲ قهرمانى در جام برندگان باشگاه هاى اروپا و ۳ قهرمانى در جام حذفى دست يافت.
پائولو مالدينى (۱۹۸۴ تاكنون)
او بدون شك يكى از اسطوره هاى تاريخ فوتبال ايتاليا است و نزديك به ۲۵ سال است كه در صدر بهترين باشگاه هاى جهان حضور دارد. او در ژانويه ۱۹۸۵ نخستين بازى خود را انجام داد و از آن زمان ركورد بيشترين حضور در
سرى A را در اختيار دارد. وى توانسته با اين تيم به ۷ قهرمانى در سرى A و ۵ قهرمانى در سطح اروپا دست پيدا كند. وى همچنين ۱۲۶ بار با پيراهن ايتاليا به ميدان رفته است.
نيلس ليدهولم (۱۹۶۱-۱۹۴۹)
اين بازيكن سوئدى يكى از اسطوره هاى فراموش نشدنى باشگاه بود. او توانايى بالايى در ارسال پاس داشت و اين باعث شد بتواند ۲ فصل را بدون اشتباه در ارسال پاس پشت سر بگذارد. او پس از آن و هنگامى كه نخستين پاس اشتباه را داد، از سوى هواداران ۵ دقيقه مورد تشويق قرار گرفت. وى در پايان دوران بازيگرى هدايت ميلان و رم را بر عهده داشت و موفق شد ۴ بار فاتح اسكودتو شود.
فرانك ريكارد (۱۹۹۳- ۱۹۸۸)
اين بازيكن خط ميانى يك بازيكن با كلاس جهانى بالا بود كه مى توانست در پست هاى دفاعى نيز به خوبى كار كند. او در ميلان ۲ عنوان قهرمانى در سرى A و ۲ عنوان قهرمانى در اروپا كسب كرد. او در فينال سال ۱۹۹۰ مقابل بنفيكا توانست گل پيروزى ميلان را به ثمر برساند.
روبرتو دونادونى (۱۹۹۹-۱۹۹۷ و ۱۹۹۶-۱۹۸۶)
در سال هايى كه ايتاليا از داشتن يك هافبك محروم بود، وى توانست به خوبى جاى خود را در تيم ملى پيدا كند. در نخستين فصل حضورش در تيم ميلان توانست يوونتوس را شكست دهد. او در سال هاى حضورش در ميلان يكى از بهترين بازيكنان بود. او ۶۳ بار با ايتاليا به ميدان رفت.
جيانى ريورا (۱۹۷۹- ۱۹۶۰)
پسر طلايى سرى A نخستين بازى خود را در سن ۱۵ سالگى براى باشگاه الساندريا انجام داد. او در ۱۹ سال حضورش در ميلان به ۳ قهرمانى در اسكودتو و ۲ قهرمانى در اروپا رسيد. او در پيروزى ۴ بر يك مقابل آژاكس نقش بسزايى داشت.
خوزه آلتافينى (۱۹۶۵-۱۹۵۸)
بسيارى او را بهترين برزيلى مى دانند كه توانست در ميلان پيشرفت كند. او در ۲۴۸ مسابقه ۱۶۸ گل به ثمر رساند. او در ۷ فصل حضورش در ميلان افتخارات زيادى كسب كرد.وى در سن ۳۸ سالگى و پس از ۱۸ سال حضور در ايتاليا از سرى A جدا شد.
ماركو فان باستن (۱۹۹۳- ۱۹۸۷)
او بهترين هلندى حاضر در تيم بود موفق شده ۳ بار توپ طلا را بگيرد و به ۳ قهرمانى در اسكودتو دست يابد. او در ۱۶۸ مسابقه كه به ميدان رفته توانست ۱۰۸ گل به ثمر برساند. به علاوه او ستاره هلند بود. وى در فينال يورو ۸۸ توانست گلى فراموش نشدنى به ثمر برساند. وى در سن ۲۹ سالگى و به دليل مصدوميت از دنياى بازيگرى خداحافظى كرد.
گونار نوردال (۱۹۵۶-۱۹۴۹)
او با به ثمر رساندن ۲۱۰ گل در ۲۵۷ مسابقه به بهترين گلزن باشگاه تبديل شده است اما در تاريخ سرى A پس از سيلويو پيولا در مكان دوم جاى دارد. او ۲ بار قهرمان اسكودتو شد. وى همچنين در ۴۳ حضورش در تيم ملى سوئد ۳۳ بار موفق به گلزنى شد.
سيستم بازى: ۳-۴-۳
بوفون مالدينى باره سىشنلينگر ليدهولمريكارد ريورادونادونى نوردال فان باستن آلتافينى